Metale szlachetne i nieszlachetne - czym się różnią? - Skarbnica Narodowa - sklep numizmatyczny

-A A+

Zaloguj

Moje konto:

Ocena: 4,4/5
801 811 800
Koszyk jest pusty

Złoto, srebro, platyna czy miedź, choć wszystkie należą do metali, różnią się właściwościami, trwałością i zastosowaniem. Niektóre od tysięcy lat służą do wyrobu biżuterii, monet i przedmiotów o szczególnej wartości, a jednocześnie znajdują zastosowanie w przemyśle i nowoczesnych technologiach. Co sprawia, że jedne pierwiastki określamy mianem metali szlachetnych, a inne zaliczamy do metali nieszlachetnych? Czy o tym podziale decyduje wyłącznie ich rzadkość i wartość? Wyjaśniamy, co wyróżnia obie grupy i jakie to ma znaczenie w praktyce.

Czym są metale szlachetne?

Metale szlachetne to grupa metali nieżelaznych charakteryzujących się niską reaktywnością chemiczną oraz wysoką odpornością na korozję.

  1. Niska reaktywność chemiczna - w zwykłych warunkach nie reagują z wodą ani parą wodną. Nie wypierają też wodoru z kwasów nieutleniających, np. rozcieńczonego kwasu solnego.
  2. Trwałość i występowanie w przyrodzie - na ogół wykazują dużą odporność na korozję. Dzięki niskiej reaktywności chemicznej mogą występować w stanie wolnym, czyli w postaci rodzimej.
  3. Roztwarzanie - metale szlachetne wykazują odporność na działanie wielu kwasów, jednak mogą przechodzić do roztworu w wyniku reakcji z odpowiednio dobranymi odczynnikami chemicznymi. Przykładowo srebro roztwarza się w kwasie azotowym, natomiast złoto w wodzie królewskiej, czyli mieszaninie stężonych kwasów solnego i azotowego.

Czym są metale nieszlachetne?

Metale nieszlachetne (często określane jako metale bazowe lub techniczne) to pierwiastki na ogół bardziej reaktywne chemicznie niż metale szlachetne. Ich odporność na korozję zależy od rodzaju metalu i warunków otoczenia.

  1. Reakcja z kwasami i korozja - wiele metali nieszlachetnych, m.in. cynk i żelazo, reaguje z kwasami nieutleniającymi, wydzielając wodór. Ich podatność na korozję zależy od rodzaju metalu i warunków otoczenia. Niektóre z nich, np. aluminium, tworzą na powierzchni ochronną warstwę tlenków, która ogranicza dalszą korozję.
  2. Występowanie i rola - wiele z nich występuje w skorupie ziemskiej w dużych ilościach, głównie w postaci związków chemicznych obecnych w minerałach i rudach. Dostępność tych metali oraz ich właściwości sprawiają, że są szeroko wykorzystywane w budownictwie, przemyśle i nowoczesnych technologiach.

Główne różnice między metalami szlachetnymi a nieszlachetnymi

Odporność chemiczna i korozja

  1. Metale szlachetne - na ogół wykazują dużą odporność na korozję i działanie czynników atmosferycznych.
  2. Metale nieszlachetne - zwykle są bardziej reaktywne chemicznie, ale ich odporność na korozję zależy od rodzaju metalu i środowiska.

Reakcja z kwasami:

  1. Metale szlachetne - nie wypierają wodoru z kwasów nieutleniających. Mogą natomiast reagować z odpowiednio dobranymi odczynnikami: srebro roztwarza się np. w kwasie azotowym, a złoto - w wodzie królewskiej.
  2. Metale nieszlachetne - wiele z nich reaguje z kwasami nieutleniającymi z wydzieleniem wodoru. Nie jest to jednak cecha całej grupy: miedź nie wypiera wodoru z rozcieńczonego kwasu solnego.

Występowanie i rzadkość w przyrodzie:

  1. Metale szlachetne - są niezwykle rzadkie w skorupie ziemskiej. Mogą występować w stanie wolnym, czyli w postaci rodzimej, a także w związkach chemicznych.
  2. Metale nieszlachetne - wiele z nich występuje w skorupie ziemskiej w znacznie większych ilościach, głównie w postaci związków chemicznych obecnych w minerałach i rudach.

Wartość ekonomiczna i rola rynkowa:

  1. Metale szlachetne - osiągają zwykle wysoką wartość rynkową, na którą wpływają m.in. ich rzadkość i popyt. Niektóre, zwłaszcza złoto, są wykorzystywane do przechowywania wartości i lokowania kapitału.
  2. Metale nieszlachetne - mają na ogół niższą wartość rynkową i są powszechnie dostępne.

Główne zastosowania:

  1. Metale szlachetne - jubilerstwo, produkty inwestycyjne, monety i medale kolekcjonerskie, zaawansowana elektronika, katalizatory motoryzacyjne oraz medycyna i stomatologia.
  2. Metale nieszlachetne - przemysł ciężki, budownictwo, pokrycia dachowe, opakowania, baterie, przewody oraz monety obiegowe.

Jakie są metale szlachetne? Przegląd i klasyfikacja

W polskim prawie probierczym do metali szlachetnych zalicza się osiem pierwiastków: złoto, srebro, platynę, pallad, rod, ruten, iryd i osm. Złoto i srebro należą do miedziowców, a pozostałe sześć pierwiastków tworzy grupę platynowców.

Miedziowce (metale szlachetne i półszlachetne)

Do grupy miedziowców zaliczają się m.in. złoto, srebro i miedź. Złoto (Au) to jeden z najbardziej rozpoznawalnych metali szlachetnych, ceniony od tysięcy lat za charakterystyczną żółtą barwę, połysk oraz wyjątkową plastyczność. Dzięki tym właściwościom znajduje szerokie zastosowanie w jubilerstwie, mennictwie, elektronice i medycynie. O pochodzeniu tego kruszcu piszemy w artykule "Jak powstaje złoto?".

Srebro (Ag) wyróżnia się najwyższą spośród wszystkich metali przewodnością elektryczną i cieplną. Wykazuje również właściwości przeciwdrobnoustrojowe, dlatego jest wykorzystywane m.in. w medycynie. Ponadto znajduje zastosowanie w jubilerstwie, elektronice czy fotowoltaice.

Srebro rodzime

Srebro rodzime w Muzeum Mineralogicznym we Wrocławiu

(źródło: Wikipedia)

Do tej samej grupy pierwiastków należy również miedź (Cu), która w przyjętym tu podziale nie jest zaliczana do metali szlachetnych. W niektórych klasyfikacjach określa się ją mianem metalu półszlachetnego. Miedź dobrze przewodzi prąd i ciepło. Wykorzystuje się ją w elektrotechnice, budownictwie oraz do produkcji stopów metali. Wśród pierwiastków określanych niekiedy jako półszlachetne wymienia się także rtęć (Hg), która jednak nie należy do grupy miedziowców.

Złoto, srebro i miedź to również metale wykorzystywane do produkcji medali i monet kolekcjonerskich, dostępnych w ofercie Skarbnicy Narodowej. W ofercie Skarbnicy Narodowej znajdują się monety i medale kolekcjonerskie z różnych metali, m.in. złota, srebra i miedzi. Emisje wyróżniają się starannością wykonania, bogatą symboliką oraz różnorodnością motywów nawiązujących do ważnych wydarzeń historycznych, wybitnych postaci i dziedzictwa kulturowego. Dla miłośników numizmatyki stanowią interesujące przedmioty kolekcjonerskie, łączące walory artystyczne i historyczne.

złoty medal pamiątkowy

Wizerunek Matki Bożej - złoty medal pamiątkowy

(źródło: Skarbnica Narodowa)

Platynowce

Platynowce to grupa sześciu metali szlachetnych, które wyróżniają się dużą gęstością, odpornością na korozję oraz wysokimi temperaturami topnienia. Ze względu na gęstość dzieli się je na platynowce lekkie, do których należą pallad, rod i ruten, oraz ciężkie, obejmujące platynę, iryd i osm.

Platyna (Pt) to rzadki metal o srebrzystobiałej barwie, ceniony za trwałość i odporność na działanie czynników chemicznych. Wykorzystuje się ją przede wszystkim w katalizatorach samochodowych, jubilerstwie, numizmatyce, przemyśle chemicznym. Znajduje również zastosowanie w medycynie, m.in. do produkcji elementów implantów, a jej związki są składnikami niektórych leków przeciwnowotworowych. Pallad (Pd) ma mniejszą gęstość niż platyna. Jest wykorzystywany w katalizatorach, elektronice, stomatologii oraz jako składnik stopów stosowanych w jubilerstwie, w tym białego złota.

Kolejnym przedstawicielem tej grupy jest rod (Rh), wyróżniający się dużą twardością i odpornością na korozję. Stosuje się go m.in. do pokrywania powierzchni biżuterii cienką warstwą ochronną, co określa się mianem rodowania. Ruten (Ru) to z kolei srebrzystobiały metal o wysokiej odporności chemicznej, wykorzystywany m.in. w elektronice oraz jako dodatek poprawiający właściwości stopów metali.

Do platynowców ciężkich należą również iryd (Ir) i osm (Os). Iryd wyróżnia się wyjątkową odpornością na korozję i wysokie temperatury, dlatego znajduje zastosowanie w produkcji trwałych stopów oraz specjalistycznych elementów urządzeń przemysłowych. Osm natomiast jest pierwiastkiem o największej gęstości spośród wszystkich metali. Ma niebieskoszarą barwę i dużą twardość, a jego stopy wykorzystywano m.in. do produkcji końcówek stalówek piór wiecznych, styków elektrycznych oraz igieł gramofonowych.

Jakie wyróżniamy metale nieszlachetne? Przykłady

Do metali nieszlachetnych należą m.in. żelazo, aluminium (glin), cynk, ołów, nikiel i cyna. Ze względu na gęstość dzielą się na dwie grupy:

  1. Metale lekkie - mają niewielką gęstość. Należą do nich m.in. aluminium, magnez i tytan, wykorzystywane tam, gdzie ważne jest zmniejszenie masy konstrukcji.
  2. Metale ciężkie - mają większą gęstość. Należą do nich m.in. cynk, ołów, nikiel, cyna i kadm, wykorzystywane w przemyśle chemicznym, wytwórczym i elektrotechnicznym.

Metale nieszlachetne są powszechnie wykorzystywane do produkcji monet obiegowych, a także monet i medali kolekcjonerskich. Przykładem jest moneta „Układ Słoneczny”, wybita z tytanu próby 990/1000. Jej rewers przedstawia nasz układ planetarny, a wybrane fragmenty powierzchni zdobi kolorowy nadruk. Tytan ma niewielką gęstość, dużą wytrzymałość i odporność na korozję. Poza mennictwem wykorzystuje się go w przemyśle lotniczym i motoryzacyjnym oraz w medycynie. Nakład monety ograniczono do 5000 egzemplarzy, co dodatkowo podkreśla jej kolekcjonerski charakter.

moneta wybita z tytanu

„Układ Słoneczny” - moneta wybita z tytanu

(źródło: Skarbnica Narodowa)

Gdzie występują metale i jak się je pozyskuje?

Metale szlachetne mogą występować w przyrodzie w stanie wolnym, np. jako samorodki złota, srebra czy platynowców. Sprzyja temu ich niska reaktywność chemiczna. O pochodzeniu i występowaniu srebra piszemy szerzej w artykule "Jak powstaje srebro?".

Z kolei większość pozostałych metali - zwłaszcza nieszlachetnych oraz częściowo szlachetnych – występuje w skorupie ziemskiej w postaci związków chemicznych tworzących minerały i rudy kruszcowe.

Surowce te wydobywa się przede wszystkim w kopalniach podziemnych i odkrywkowych. Złoto pozyskuje się m.in.: w Chinach, Australii, Rosji, USA, RPA oraz Ghanie, natomiast wydobycie platynowców jest silnie skoncentrowane w RPA i Rosji. Wydobyte surowce poddaje się przeróbce, a uzyskane metale – rafinacji, czyli oczyszczaniu. Następnie można je m.in. topić, kuć i walcować.

Podsumowując, choć metale szlachetne i nieszlachetne różnią się przede wszystkim reaktywnością chemiczną i odpornością na korozję, obie grupy odgrywają istotną rolę w naszym codziennym życiu. Od złota i srebra wykorzystywanych od wieków w mennictwie i jubilerstwie, po miedź stanowiącą podstawę współczesnego przemysłu – każdy z tych metali ma wyjątkowe właściwości, które decydują o jego zastosowaniu. To właśnie ta różnorodność sprawia, że metale pozostają niezbędne zarówno w tradycyjnym rzemiośle, jak i w rozwoju nowoczesnych technologii.

Metale szlachetne i nieszlachetne - najczęściej zadawane pytania i odpowiedzi

Jakie są metale szlachetne?

Do metali szlachetnych zalicza się osiem pierwiastków: złoto, srebro, platynę, pallad, rod, ruten, iryd i osm. Wyróżniają się one niską reaktywnością chemiczną i na ogół dużą odpornością na korozję. Znajdują zastosowanie m.in. w jubilerstwie, mennictwie, elektronice i medycynie.

Jaki metal szlachetny jest najdroższy?

Do najdroższych metali szlachetnych należy rod (Rh), ceniony za rzadkość występowania oraz zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym i jubilerstwie. Jego cena podlega znacznym wahaniom. To, który metal szlachetny jest najdroższy, zależy od aktualnych cen rynkowych.

Jakie są metale nieszlachetne?

Do metali nieszlachetnych zalicza się m.in. żelazo, cynk czy aluminium.

Czym są metale nieszlachetne?

Metale nieszlachetne są na ogół bardziej reaktywne chemicznie niż metale szlachetne. Ich odporność na korozję jest zróżnicowana. Niektóre, np. glin i tytan, chroni warstwa tlenków powstająca na powierzchni. W przyrodzie występują głównie w postaci związków chemicznych. Znajdują szerokie zastosowanie w przemyśle, budownictwie i nowoczesnych technologiach.

Czy złoto jest metalem?

Tak, złoto jest metalem zaliczanym zarówno do grupy miedziowców, jak i metali szlachetnych. Dobrze przewodzi ciepło i prąd oraz ma metaliczny połysk. Jego gęstość wynosi około 19,3 g/cm³. Można mu też łatwo nadawać różne kształty.

Wybrana bibliografia:

  1. Trzebiatowski W., Chemia nieorganiczna, wyd. 8, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978, s. 354.
  2. Encyclopaedia Britannica, Noble Metal, online: https://www.britannica.com/science/noble-metal [dostęp: 10.11.2026].
  3. Löhr J. A. Ch., Historya naturalna dla młodzieży dla użycia szkolnego i domowego, przeł. A. Kuszański, W. B. Korn, Wrocław 1822.
  4. Encyklopedia Zarządzania, Metale szlachetne, online: https://mfiles.pl/pl/index.php/Metale_szlachetne [dostęp: 10.11.2026].
  5. Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. – Prawo probiercze, tekst jednolity: Dz.U. z 2023 r. poz. 536, art. 2.