"Człowiek witruwiański" Leonarda da Vinci

Twórczość wybitnego artysty uwieczniona w czystym złocie

Oficjalna złota moneta wybita w 500 rocznicę śmierci Leonarda da Vinci

Twoja ocena będzie pierwsza!

0

- czyste złoto próby 999/1000
- najwyższa jakość mennicza
- zaledwie 5000 monet na świecie

  • Rodzaj: Pojedynczy produkt
  • Ilość: Ograniczona dostępność
Cena: 399 zł

Oficjalna złota moneta uwiecznia dzieło wybitnego włoskiego malarza renesansowego Leonarda da Vinci i upamiętnia 500. rocznicę jego śmierci.

- czyste złoto próby 999/1000
- najwyższa jakość mennicza
- ścisła limitacja - zaledwie 5000 monet na świecie
- Certyfikat Autentyczności Skarbnicy Narodowej

Moneta została wybita w czystym złocie próby 999/1000, w najwyższej jakości menniczej. Na rewersie umieszczono jedną z prac da Vinci – „Człowieka witruwiańskiego”. Awers zdobi wizerunek królowej Elżbiety II z profilu. Emitentem emisji o nominale 2,5 dolara jest Niue – terytorium stowarzyszone Nowej Zelandii położone na Oceanie Spokojnym.

Gwarancją autentyczności złotej monety jest Certyfikat Skarbnicy Narodowej. Światowa limitacja tej wyjątkowej emisji, to jedynie 5000 egzemplarzy.

Uwieczniony na monecie szkic „Człowiek witruwiański”, zwany też homo quadratus – człowiek kwadratowy, jest prawdopodobnie jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł sztuki.

Moneta umieszczona jest w welurowym woreczku.

Cena: 399 zł
Metal:
Czyste złoto próby 999/1000
Jakość:
Najwyższa mennicza - stempel lustrzany
Waga:
0,5 g
Średnica:
11 mm
Kraj emisji:
Niue
Nominał:
2,5 dolara
Rok emisji:
2019
Limitacja:
5000 egzemplarzy

Nazwa widocznego na monecie dzieła pochodzi od żyjącego w I wieku p.n.e. rzymskiego architekta Marcusa Vitruviusa Pollio, zwanego Witruwiuszem. Jego najsłynniejszym dziełem był traktat „O architekturze ksiąg dziesięć”, który powstał prawdopodobnie pomiędzy rokiem 20 p.n.e. a 10 p.n.e.

Przez stulecia był on nieznany i uważany za zaginiony. Dopiero w 1415 roku kopię odnalazł w bibliotece klasztoru St. Gallen w Szwajcarii humanista florencki Gianfrancesco Poggio Bracciolini. Traktat doskonale wpisał się w ówczesne prądy odrodzenia i fascynacji antykiem w Europie. Stanowił bezcenne źródło wiedzy o architekturze i sztuce budowlanej starożytnych Greków i Rzymian.

Oryginalny tekst zawierał liczne ilustracje, jednak w odnalezionej kopii nie zachował się ani jeden rysunek. Stąd też wielu artystów renesansowych usiłowało na podstawie opisów uzupełnić ten brak. Rysunek człowieka witruwiańskiego jest właśnie takim wyobrażeniem. Leonardo da Vinci wykorzystując opis Witruwiusza z jego traktatu stworzył własną wizję graficznego przedstawienia proporcji ciała ludzkiego.

Oryginalny rysunek Leonarda został wykonany w roku 1490 piórkiem, atramentem i ołówkiem na papierze o wymiarach 34,3 × 24,5 cm. Przechowywany jest w Gallerie dell'Accademia – muzeum sztuki w Wenecji.

Rysunek przedstawia nagiego mężczyznę w dwóch pozycjach nałożonych na siebie. 
Jedna z nich wpisana jest w kwadrat, druga zaś w koło. W ten sposób pokazano, że wysokość dorosłego człowieka równa się w przybliżeniu szerokości jego rozstawionych ramion.

Witruwiusz dzielił wysokość człowieka na dziesięć modułów. Podstawowa jednostka – moduł – była odcinkiem mierzonym od brody do nasady włosów, a także długością otwartej dłoni. Z wyliczeń wynikało również, że np. odległość między nadgarstkiem a łokciem jest długością stopy człowieka. Z podstawowych proporcji warto wspomnieć jeszcze o tym, że stopa to 1/6 wysokości człowieka, a łokieć i pierś – 1/4 tej wartości.

Oficjalna złota moneta uwiecznia dzieło wybitnego włoskiego malarza renesansowego Leonarda da Vinci i upamiętnia 500. rocznicę jego śmierci.

- czyste złoto próby 999/1000
- najwyższa jakość mennicza
- ścisła limitacja - zaledwie 5000 monet na świecie
- Certyfikat Autentyczności Skarbnicy Narodowej

Moneta została wybita w czystym złocie próby 999/1000, w najwyższej jakości menniczej. Na rewersie umieszczono jedną z prac da Vinci – „Człowieka witruwiańskiego”. Awers zdobi wizerunek królowej Elżbiety II z profilu. Emitentem emisji o nominale 2,5 dolara jest Niue – terytorium stowarzyszone Nowej Zelandii położone na Oceanie Spokojnym.

Gwarancją autentyczności złotej monety jest Certyfikat Skarbnicy Narodowej. Światowa limitacja tej wyjątkowej emisji, to jedynie 5000 egzemplarzy.

Uwieczniony na monecie szkic „Człowiek witruwiański”, zwany też homo quadratus – człowiek kwadratowy, jest prawdopodobnie jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł sztuki.

Moneta umieszczona jest w welurowym woreczku.

Cena: 399 zł
Specyfikacja
Metal:
Czyste złoto próby 999/1000
Jakość:
Najwyższa mennicza - stempel lustrzany
Waga:
0,5 g
Średnica:
11 mm
Kraj emisji:
Niue
Nominał:
2,5 dolara
Rok emisji:
2019
Limitacja:
5000 egzemplarzy

Nazwa widocznego na monecie dzieła pochodzi od żyjącego w I wieku p.n.e. rzymskiego architekta Marcusa Vitruviusa Pollio, zwanego Witruwiuszem. Jego najsłynniejszym dziełem był traktat „O architekturze ksiąg dziesięć”, który powstał prawdopodobnie pomiędzy rokiem 20 p.n.e. a 10 p.n.e.

Przez stulecia był on nieznany i uważany za zaginiony. Dopiero w 1415 roku kopię odnalazł w bibliotece klasztoru St. Gallen w Szwajcarii humanista florencki Gianfrancesco Poggio Bracciolini. Traktat doskonale wpisał się w ówczesne prądy odrodzenia i fascynacji antykiem w Europie. Stanowił bezcenne źródło wiedzy o architekturze i sztuce budowlanej starożytnych Greków i Rzymian.

Oryginalny tekst zawierał liczne ilustracje, jednak w odnalezionej kopii nie zachował się ani jeden rysunek. Stąd też wielu artystów renesansowych usiłowało na podstawie opisów uzupełnić ten brak. Rysunek człowieka witruwiańskiego jest właśnie takim wyobrażeniem. Leonardo da Vinci wykorzystując opis Witruwiusza z jego traktatu stworzył własną wizję graficznego przedstawienia proporcji ciała ludzkiego.

Oryginalny rysunek Leonarda został wykonany w roku 1490 piórkiem, atramentem i ołówkiem na papierze o wymiarach 34,3 × 24,5 cm. Przechowywany jest w Gallerie dell'Accademia – muzeum sztuki w Wenecji.

Rysunek przedstawia nagiego mężczyznę w dwóch pozycjach nałożonych na siebie. 
Jedna z nich wpisana jest w kwadrat, druga zaś w koło. W ten sposób pokazano, że wysokość dorosłego człowieka równa się w przybliżeniu szerokości jego rozstawionych ramion.

Witruwiusz dzielił wysokość człowieka na dziesięć modułów. Podstawowa jednostka – moduł – była odcinkiem mierzonym od brody do nasady włosów, a także długością otwartej dłoni. Z wyliczeń wynikało również, że np. odległość między nadgarstkiem a łokciem jest długością stopy człowieka. Z podstawowych proporcji warto wspomnieć jeszcze o tym, że stopa to 1/6 wysokości człowieka, a łokieć i pierś – 1/4 tej wartości.