Jan III Sobieski

Lew Lechistanu na 3 unikalnych sebrnych monetach!

Jan III Sobieski Unikalny zestaw 3 srebrnych monet

Jan III Sobieski Unikalny zestaw 3 srebrnych monet

Twoja ocena będzie pierwsza!

0
  • aż 3 unikalne historyczne srebrne monety
  • Jan III Sobieski - król, który powstrzymał Turków pod Wiedniem
  • bohater spod Wiednia na monetech z I RP, II RP i III RP
  • Rodzaj: Pojedynczy produkt
  • Ilość: Ostatnie sztuki
Cena: 1 950 zł

W zestawie znajdują się 3 srebrne monety z wizerunkiem słynnego króla Jana III Sobieskiego.

Pochodzą z okresu:

- I Rzeczpospolitej, z lat 1677-1687, a więc była bita w okresie rządów króla, tuż przed lub po słynnej odsieczy wiedeńskiej;

- II Rzezpospolitej, z roku 1933 - moneta została więc wyemitowana na 250-lecie zwycięstwa króla pod Wiedniem (1683-1933);

- III Rzeczpospoltej, z roku 2001 - moneta współczesna z serii "Poczet królów i książąt polskich"

Szóstak z okresu 1677-1687 to moneta w stanie bardzo pięknym. Na awersie widnieje głowa władcy w wieńcu laurowym; dookoła napis: IOAN III D G REX POL M D L R P (Jan III z bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski. Poniżej litery TLB (Tytus Liwiusz Boratini). Rewers zdobią tarcze herbowe z herbami Polski (Orzeł), Litwy (Pogoń), Sobieskich (Janina), cyfra VI, data emisji 1684 oraz napis dookoła: GROS ARG SEX REG POLONIAE (sześć groszy srebrnych Królestwa Polskiego). Moneta była emitowana w latach 1677-1687.

10 zł z roku 1933 to również moneta w stanie bardzo pięknym, bita w srebrze próby 750/1000 z okazji 250. rocznicy zwycięstwa nad Turkami pod Wiedniem. W centralnym punkcie monety umieszczono godło – Orła w koronie, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA”, u dołu napis „10 ZŁOTYCH 10”, a pod łapą orła znak mennicy w Warszawie. na rewersie znajduje się prawy profil króla Jana III Sobieskiego.

10 zł z 2001 roku należy do serii NBP "Poczet królów i książąt polskich". Awers to współczesny Orzeł polski wraz z nominałem, natomiast na rewersie przedstawiono wizerunek króla Jana III Sobieskiego. Moneta została wybita w cennym srebrze 925/1000. Numizmat jest w stanie menniczym.

Wszystkie 3 monety zostały umieszczone w kapsułach ochronnych i w eleganckim drewnianym pudełku wraz z cerptyfikatem autentyczności.

Cena: 1 950 zł
Specyfikacja
Metal:
srebro
Jakość:
bardzo piękny - menniczy
Waga:
3,4-22 g
Średnica:
24-34 mm
Kraj emisji:
Polska
Nominał:
szóstak, 10 złoty, 10 złoty
Rok emisji:
1677-2001

11 listopada 1673 roku Jan III Sobieski odniósł pod Chocimiem wspaniałe zwycięstwo nad wojskami tureckimi Husseina-baszy. Przyniosło to hetmanowi − wzbudzające strach wśród Turków − określenie „Lew Lechistanu” i zapewniło koronę królewską po śmierci króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego.

Zwycięstwo chocimskie przyczyniło się do częściowego uspokojenia sytuacji na południowo-wschodniej granicy kraju. Co prawda wojska tureckie próbowały jeszcze zaatakować Rzeczpospolitą, ale po kolejnej wiktorii, tym razem pod Żórawnem w 1676 roku został zawarty w tej miejscowości pokój pomiędzy Polską a Turcją.

Jeszcze w trakcie trwania kampanii tureckiej, Jan III Sobieski myślał o zmianie priorytetów Rzeczypospolitej. Wkrótce po wstąpieniu na tron dokonał radykalnego zwrotu w dotychczasowej polityce państwa. Poprzez zawarcie w 1675 roku w Jaworowie tajnego przymierza z Francją, chciał uzyskać sojusznika do walki z Brandenburgią o Prusy Wschodnie i z Austrią o Śląsk.

Przeciwko planom Jana III Sobieskiego wystąpiła grupa magnatów, pozostająca pod wpływami Brandenburgii i Austrii oraz Stolica Apostolska. Pod naciskiem tych sił król zawarł przymierze z Austrią. Przyniosło ono słynne zwycięstwo nad Turkami pod Wiedniem (1683 r.) oraz zobowiązywało króla, jako sygnatariusza Ligi Świętej, do kontynuowania wojny z Turcją.

O porozumienie z Polską zabiegał przede wszystkim cesarz Austrii Leopold I, któremu dodatkowo zagrażało także powstanie na terenie Węgier. Na jego czele stał Emeryk Thököly, popierany przez Turcję. Imperium Osmańskie skoncentrowało swoje wojska w Adrianopolu i 31 marca 1683 roku sułtan Mehmed IV dał rozkaz wymarszu w kierunku Belgradu, gdzie nastąpiło połączenie z wojskami przybyłymi z innych prowincji Imperium.

Wodzem został wielki wezyr Kara Mustafa. 1 kwietnia Austria i Polska zawarły przymierze przeciwko Turkom. Jego gwarantem został papież Innocenty XI. Według szacunków wojska tureckie liczyły ok. 140 tysięcy ludzi. Austria nie była w stanie przeciwstawić im poważniejszej siły bojowej. Udało się zebrać zaledwie ok. 32 tysiące ludzi pod dowództwem Karola Lotaryńskiego. Zanim pod Wiedeń przybył Jan III Sobieski siły austriackie wzmocnił korpus Hieronima Lubomirskiego, liczący ok. 3 tysięcy ochotników.

Kara Mustafa umiejętnie maskował cel ataku. Dopiero 14 lipca wszystko było już jasne, a dwa dni później Wiedeń został otoczony przez wojska tureckie. Rozpoczęło się długotrwałe oblężenie austriackiej stolicy. Sobieskiemu dopiero 29 lipca udało się zebrać około 27 tysięcy wojska, w tym 25 chorągwi husarskich i wyruszyć w kierunku Wiednia.

3 września w Tulln nad Dunajem Jan III Sobieski przejął dowództwo nad całością wojsk austriackich, niemieckich i polskich. 12 września 1683 roku doszło do decydującej bitwy, w wyniku której Turcy ponieśli porażkę. Podczas trwającej 12 godzin bitwy, aż 11,5 godziny trwał ostrzał artyleryjski przygotowujący atak wojsk Sobieskiego. Wiedeń był wolny, a zwycięski król, naśladując słynne „veni, vidi, vici” Juliusza Cezara, napisał do papieża: Venimus, vidimus et Deus vicit (Przybyliśmy, zobaczyliśmy i Bóg zwyciężył).